001 Zadzwonił budzik. Jak ja nienawidziłam tego dźwięku. Musiałam wstać do szkoły. Myślę, że dam radę wytrzymać jeszcze dwa tygodnie chodząc do niej. Spojrzałam na wyświetlacz telefonu. Pięć wiadomości i trzy nieodebrane połączenia. A od kogo? Od Thomasa. Nadal nie może pogodzić się z tym, że nie jestem nim zainteresowana. Mógł działać gdy byłam w nim zakochana, ale zbliżają się wakacje i pewnie znów zachoruję na letnią miłość. Wstałam i poszłam do toalety. Wzięłam szybki prysznic po czym zrobiłam szybki make-up. Ubrałam się w przetarte dżinsy i koszulkę z wąsami. Poszłam na dół gdzie już nikogo nie było, bo rodzice wyjeżdżają do pracy zawsze o 6 rano. Dziwię się, że chce wstawać się im tak wcześnie. Są jakimiś dyrektorami w wielkich firmach. Nie za bardzo mnie to obchodzi. Usłyszałam dzwonek do drzwi. Szybko do nich podeszłam i otworzyłam. Wyłonił się zza nich listonosz. Gdy już wręczył mi listy spojrzałam na dom zna przeciwka. Mieszkało tam pięciu przyjaciół, nigdy nie poznałam ich bliżej. Zawsze są zabiegani, bo tworzą popularny zespół, One Direction. Słyszałam tylko kilka ich piosenek. Przypadły mi do gustu. Szybko zjadłam śniadanie i wyszłam do londyńskiej szkoły. Nie miałam przyjaciół. Gdy się ich ma trzeba zdradzać im tajemnice. Wole zachować je dla siebie. Tego dnia droga niesamowicie się dłużyła. Ukradkiem spoglądałam na wszędzie spieszących się ludzi. Przez przypadek spotkałam Zayn’a - mojego sąsiada, o dziwo nie było z nim reszty boysbend’u. - Cześć Jula! –wykrzyknął niezmiernie szczęśliwy - Hej. – odpowiedziałam niewzruszona - Co u ciebie słychać – zapytał niespokojnie - To co zwykle. Przepraszam spieszę się do szkoły muszę już iść. Pa. – odrzekłam i poszłam w moją stronę. - Do zobaczenia – rzucił pospiesznie w moją stronę. Biegle władałam językiem angielskim. Nie było problemem dla mnie dogadać się z anglikami. Nareszcie dotarłam do szkoły. Spóźniłam się trochę na lekcje. Ale nie robiło to żadnej różnicy, bo oceny są już wystawione. Zajęcia trwały do 13, ponieważ dziś rozpoczynał się remont budynku, przez który mieliśmy skrócone lekcje. Wracając do domu zaszłam do paru sklepów i kupiła co nieco, a mianowicie beżową sukienkę z ramiączkami, torbę z przeróżnymi napisami. Byłam już przy furtce, gdy usłyszałam jak ktoś mnie woła. Tą osobą okazał się Zayn. - Julia! Zaczekaj! Muszę ci coś powiedzieć! – prędko do mnie podbiegł - Tak? Co chciałeś? – grzecznie zapytałam - Dziś wieczorem organizujemy imprezę, taką bez okazji może wpadniesz. - Jasne. Bardzo chętnie. - Świetnie! To do zobaczenia o 19. - Ok. Dzięki za zaproszenie. SALON Weszłam do domu i od razu zaczęłam rozmyślać nad tym co ubrać. Pomyślałam, że założę tę nową sukienkę. Miałam mnóstwo czasu na przygotowanie się, dlatego zaległam przed telewizorem do 17. O tej godzinie przyjechali rodzice. Zapytałam się ich o zgodę na pójście do chłopaków. Bezproblemowo się zgodzili. Strasznie się cieszyłam. Nadal miałam jeszcze trochę czasu. Zajrzałam na facebook’a i twitter’a. Nic ciekawego na świecie się nie dzieje. Poszłam do kuchni zjeść coś. Mama i tata odpoczywali przed telewizorem. Wzięłam szybki prysznic i uszykowałam się do imprezy. Sukienka wprost idealnie na mnie leżała. A subtelny makijaż dodawał osobistego uroku. Włosy swobodnie spoczywały na moich ramionach. Nagle rozległ się ten sam dźwięk jak rankiem gdy przyszedł listonosz. Wybiegłam z mojego przytulnego pokoju, by otworzyć. Moim oczom ukazał się Zayn. Przyszedł po mnie. Bał się chyba o mnie. Przecież mogłam się zgubić.